Pesten is niet min of meer gelijk aan kindermishandeling, pesten ís kindermishandeling. In mijn betoog stel ik dat pesten grote overeenkomsten vertoont met kindermishandeling. Zo komen de hoofdkenmerken van pesten, namelijk de agressie gericht op een ander, het systematische en langdurige karakter en de machtsongelijkheid tussen pester en gepeste, grotendeels overeen met de definitie van kindermishandeling.
Verder blijkt dat de oorzaken en gevolgen van pesten en kindermishandeling voor een groot gedeelte overeenkomen. Pesten is net als kindermishandeling een vorm van agressie. Een vorm van agressie dat vaak geuit wordt vanuit een frustratie bij de dader en dat vaak gericht is op een emotioneel of fysiek zwakkere persoon waarover de dader een zekere macht heeft. Daarnaast ontstaat pesten, net als kindermishandeling, vaak onder invloed van bepaalde persoonlijkheidskenmerken en ongunstige omgevingsomstandigheden. Factoren zoals het opgroeien met een hoge mate van agressie of het hebben van een gedragsstoornis vergroten zowel het risico om te pesten (of mishandelen) als het risico om gepest (of mishandeld) te worden. Tot slot zijn ook de gevolgen van pesten vergelijkbaar met de gevolgen van kindermishandeling (Van der Meer, 2002; Fekkes, 2005). Zowel bij pesten als bij kindermishandeling worden kinderen ernstig in hun cognitieve, sociale en emotionele ontwikkeling bedreigd.
Naast allerlei overeenkomsten tussen pesten en kindermishandeling, is pesten ook vanuit een heel ander perspectief gezien kindermishandeling, namelijk vanuit het zorgperspectief (Takes, 2006). Niet zo zeer vanuit het perspectief van de dader (de pester die de gepeste mishandeld, gelet op de overeenkomsten tussen pesten en kindermishandeling), maar meer vanuit het perspectief van de maatschappij (de volwassenen die falen in de bescherming van het kind), het zogenaamde zorgperspectief, moeten we pesten als kindermishandeling beschouwen. Vanuit dit perspectief is het kind namelijk afhankelijk en kwetsbaar en zijn ouders verplicht om voor het kind te zorgen en hem of haar bescherming te bieden.
Als een kind gepest wordt, hebben we in meer of mindere mate in onze plicht om het kind te beschermen gefaald. We hebben gefaald in het kind de nodige fysieke en psychische veiligheid te bieden. We hebben niet voldoende gewaakt over de mate waarin het kind geaccepteerd en gerespecteerd wordt in de groep en op school. We hebben er niet of onvoldoende op toegezien dat het kind in de meest optimale omstandigheden kan leren. We hebben zelfs misschien verzuimd het kind te beschermen tegen het (moeten) plegen van strafbare feiten. We hebben gefaald in het scheppen van de juiste condities waarin het kind zich optimaal kan ontwikkelen. En dát is voor mij dé reden om pesten als kindermishandeling te beschouwen.
Voor iedereen die interesse heeft om mijn betoog volledig te lezen, het betoog is hieronder te downloaden.
