De behandelde stof bij “Algemene Psychologie” riep bij mij regelmatig de vraag op wat we nu eigenlijk überhaupt weten over de mens en zijn gedrag. Het lijkt van de ene kant enorm veel en van de andere kant nog maar bar weinig.
Een aantal theoretische stromingen die men in het verleden bedacht heeft bleken niet of slechts ten dele waar te zijn en de “waarheden” die we nu aannemen m.b.t. de mens en zijn gedrag zijn slechts definitief zolang er géén andere theorie ontwikkeld is (en geaccepteerd wordt) die deze “waarheden” ontkracht.
Wetenschappers hebben het vaker mis gehad. Om een voorbeeld uit de informatietechnologie te gebruiken. Ergens in de jaren 70 vertelde een IBM topman (computerfabrikant) dat hij géén markt zag voor een computer in iedere huiskamer; de wereld zou voldoende hebben aan 4, maximaal 5 computers. Meer niet! Bill Gates, oprichter van Microsoft en de rijkste man van de wereld, pretendeerde nog geen 20 jaar geleden dat “Internet” géén toekomst zou hebben. Hoe absurd vinden wij deze uitspraken nu? En wie vertelt mij dat men over 50 jaar niet zo zal denken over de “waarheden” van nu?
Enigszins teleurgesteld? Verward? In eerste instantie had e.a. op mij ook een nogal deprimerend effect. Vele aspecten uit de psychologie lijken immers op een “trial-and-error” wetenschap. Een begrip uit de informatietechnologie dat zoveel betekend als: “Laten we dat eens proberen en kijken of het werkt. We zien wel!”. Niet echt een methode om over naar huis te schrijven. Ik overdrijf, niet alles in de psychologie is zo abstract, maar je snapt waar ik naar toe wil.
Om je iets op te vrolijken (mocht dat nodig zijn; en anders leuk om te lezen) is een positieve kijk op de psychologie, geschreven door Denny Borsboom, wel op z’n plaats.
